Interview met bovenschools manager Frans Geurts

Met heldere uitgangspunten en een down to earth-mentaliteit werkt bovenschools directeur Frans Geurts aan cultuureducatie met kwaliteit en bevlogen cultuurcoördinatoren op negen basisscholen. 'Al onze scholen hebben een doordachte én uitvoerbare visie op cultuureducatie.'

Bovenschoolse projectgroep cultuureducatie

De negen cultuurcoördinatoren van de scholen die onder de koepel vallen, kennen elkaar goed en ontmoeten elkaar vier keer per jaar in een bovenschools overleg. Uitwisseling, inspiratie en kennisdeling zijn daarin belangrijke onderdelen. Die bijeenkomsten worden voorbereid door de Projectgroep Cultuureducatie Bovenschools. Geurts is voorzitter van deze projectgroep, die verder bestaat uit twee schooldirecteuren en adviserend lid Carla Plaisier van Edu-art. Jaarlijks maakt de groep een projectplan met jaardoelen en succesindicatoren voor de bovenschoolse aanpak cultuureducatie. Geurts: ‘De icc’ers krijgen inhoudelijke informatie, maar ook praktische ondersteuning van ons. Bijvoorbeeld bij het goed voorbereiden van een zinvolle vergadering. We helpen de icc’ers bij de implementatie ven cultuureducatie in hun eigen team.’ Zo heeft de projectgroep aan het begin de icc’ers voorbereid om op hun eigen school het Cueka-spel te spelen. Dit gaf de stand van zaken aan wat betreft cultuureducatie, zorgde voor een teamvisie en gaf de aanzet tot een bijpassend beleid. ‘

Directies betrekken

De directies van de scholen worden ook bij cultuureducatie betrokken. Dat is noodzakelijk, anders gaat een icc’er ‘zweven’, vertelt Geurts. Elk jaar wordt het bovenschoolse projectplan met de directies besproken. Dit moet door alle betrokkenen worden goed gekeurd. Daarnaast bespreekt iedere directeur ook regelmatig het beleid en de voortgang met de icc’er op school. Geurts: ‘We vagen de directeuren ook nadrukkelijk om de icc’ers niet steeds te wisselen. Dat is belangrijk voor de continuïteit.’

‘Als je cultuureducatie serieus neemt dan moet je er gestructureerd aan werken!’
 

Met de betrokken schooldirecties is afgesproken dat er elk jaar tijdens drie teamvergaderingen aandacht wordt besteed aan cultuureducatie. Zo verdwijnt cultuureducatie niet stil van de drukke agenda en kan de icc’er zich ook goed voorbereiden. Geurts: ‘De icc’er weet dus aan begin van het jaar wanneer h/zij iets af moet hebben, en krijgt op drie moment dan ook echt de tijd om cultuureducatie in het team neer te zetten.

Leren kijken zonder oordeel

Geurts vertelt over zijn visie op cultuureducatie: ‘Cultuureducatie is het communiceren op een bredere en rijkere manier dan met woorden alleen. Woorden zijn een eenzijdig middel om uit te drukken wat er vanbinnen gebeurt. Dit betekent dat we kinderen moeten uitdagen vaardig te worden om op verschillende manieren uit te drukken wat ze voelen, ervaren en weten.’

‘Daarbij is het belangrijk om hen een nieuwsgierige houding naar anderen aan te leren. Dus niet te veel denken in termen van goed of fout, mooi of niet mooi, maar waarom heb je dit gemaakt en wat wil je ermee uitdrukken/vertellen. Dat stimuleren we op onze scholen door bij kinderen een onderzoekende geest te stimuleren. Kinderen leren vragen stellen naar waarom een kunstenaar iets op een bepaalde manier heeft gemaakt. Als ze vragen naar het hoe, komt er al snel een technisch verhaal. Reflecteren vanuit de waaromvraag is veel interessanter. Als je met kinderen de resultaten van een opdracht gaat bespreken, loop je risico dat ze terugvallen in het goed-en-fout-denken. Bij cultuureducatie is een oordeel – negatief noch positief – niet belangrijk. Reflecteren op elkaars werk gaat verder dan goed of fout; het gaat veeleer om een vragende houding.’

Geen eenheidsworst

De scholen in de koepel hebben een gezamenlijk onderschreven visie op cultuureducatie, maar Geurts benadrukt dat iedere icc’er ook zijn koers vaart: ‘We willen geen eenheidsworst!’ Iedere icc’er maakt elk jaar een eigen projectplan voor cultuureducatie, en aan het eind van het schooljaar wordt gekeken of de daarin beschreven doelen gehaald zijn. Er wordt ook gekeken naar de manier waarop cultuureducatie op school vorm krijgt: welke disciplines zijn vertegenwoordigd en op welke manier het wordt aangeboden (bijvoorbeeld in projecten of schoolbreed). Geurts: ‘Het is belangrijk dat iedere icc’er heldere keuzes maakt op visie en op kwaliteit. Wij stimuleren een vraaggerichte werkwijze. Icc’ers moeten zelf onderkennen wat ze willen – het is hún cultuureducatieprogramma – en dit op een goede manier leren formuleren.’

Rolverdeling

Voor een goed cultuureducatief beleid is het belangrijk dat het bovenschools management, de schooldirectie en de icc’er één visie delen. En dat deze verschillende lagen een commitment aangaan waarin ze gezamenlijk projectmatig willen werken: samen doelen vaststellen, deze daadwerkelijk uitvoeren en vervolgens weer samen evalueren en de werkwijze verantwoorden. Geurts: ‘De verschillende lagen moeten duidelijk samenwerken aan cultuureducatie en elkaar steunen en dragen. Het integrale in de aanpak is enorm belangrijk.’

‘Kwaliteit van cultuureducatie ontstaat in samenhang: het beleid wordt vormgegeven door de icc’er; het schoolteam moet erachter staan; de directie moet het ondersteunen, en bovenschools moet er een kader worden geboden. Al deze partijen hebben elkaar nodig om het goed te doen voor de kinderen.’